فوتی نیوز

سایت خبری فوتی نیوز

تشخیص چهره فقط برای انسان نیست – بلکه یادگیری شناسایی خرس ها و گاوها است

تشخیص چهره فقط برای انسان نیست – بلکه یادگیری شناسایی خرس ها و گاوها است

ملانی کلاپام یک فرد متوسط ​​نیست. وی به عنوان یک زیست شناس خرس ، بیش از یک دهه را صرف مطالعه این خرس های گریزلی کرده است که در نایت اینتل در بریتیش کلمبیا ، کانادا زندگی می کنند و با توجه به چیزهای کوچکی که آنها را متفاوت می کند ، حس کسی را ایجاد می کند.

وی گفت: “من از خصوصیات فردی استفاده می کنم – مثلاً ، یک خرس در گوش خود یک لقمه یا یک زخم در بینی دارد.”

اما کلاپام می داند که اکثر مردم به جزئیات توجه ندارند و ظاهر خرس ها در طول یک سال به طرز چشمگیری تغییر می کند – مانند زمانی که قبل از انکار کت های زمستانی به دست می آورند و چاق می شوند – و این امر تمایز بین آنها را دشوارتر می کند ، بگو ، تافی و بلدی تدی.

وی توضیح داد که ردیابی خرس ها مهم است زیرا می تواند به تحقیق و حفاظت از گونه ها کمک کند. دانستن اینکه کدام خرس است که حتی می تواند به مشکلاتی مانند کشف اینکه آیا یک گریزلی خاص در سطل های زباله قرار می گیرد یا به دام های یک کشاورز حمله می کند کمک کند. چندین سال پیش Clapham این سeringال را مطرح کرد که آیا فناوری معمولاً برای شناسایی انسان می تواند به شما کمک کند:

Clapham با دو کارگر فناوری مستقر در Silicon Valley همکاری کرد و با هم BearID را ایجاد کردند که از نرم افزار تشخیص چهره برای نظارت بر خرس های گریزلی استفاده می کند. تاکنون این پروژه از هوش مصنوعی برای شناسایی 132 حیوان به صورت جداگانه استفاده کرده است.
در حالی که فناوری تشخیص چهره شناخته شده است به عنوان ابزاری برای شناسایی انسان ها – و بحث برانگیز در آن ، به دلیل موضوعات شناخته شده در مورد حریم خصوصی ، دقت و تعصب – BearID یکی از چندین تلاش برای انطباق آن با حیوانات در طبیعت و مزارع است. طرفداران این فن آوری مانند Clapham می گویند این روش ارزان تر ، با دوام بیشتر ، کمتر تهاجمی (و همراه با حیواناتی مانند خرس ، خطر کمتری) برای ردیابی حیوانات از مثلاً اتصال یقه یا سوراخ کردن گوش برای اتصال RFID است. برچسب زدن

ساخت یک مجموعه داده گریزلی

برای کلاپام ، که همچنین دانشجوی دکترا دانشگاه Unversity of Victoria است ، این علاقه به ترکیب خرس ها و هوش مصنوعی سالهاست که در دست کار است. در سال 2017 او به Wildlabs.net پیوست ، که طرفداران حفاظت از محیط زیست را با افراد جامعه فناوری ارتباط می دهد. در آنجا ، او به سرعت با اد میلر و مری نگوین – دو کارگر فناوری در سن خوزه ، کالیفرنیا (که اتفاقاً متاهل هستند) که علاقه مند به یادگیری ماشین و تماشای گریزلی از طریق وب کم در یکی دیگر از پاتوق های معروف خرس ، بروکس فالز در کتمائی ملی آلاسکا بودند ، ملاقات کرد. پارک کنید
این سه نفر از آن زمان هزاران عکس خرس از نایت اینلت و رودخانه بروکس را برای ایجاد مجموعه داده ها جمع آوری کرده و از نرم افزار هوش مصنوعی موجود به نام Dog Hipsterizer (که به طور طبیعی برای افزودن سبیل های احمقانه و کلاه به تصاویر سگ ها استفاده می شود) برای تشخیص چهره خرس ها استفاده کرده است. تصاویر آنها پس از شناسایی چهره ها ، آنها می توانند از AI برای تشخیص خرس های خاص نیز استفاده کنند.

میلر گفت: “این روش بهتر از ما است.”

تاکنون ، BearID 4674 تصویر از خرس های گریزلی جمع آوری کرده است. Clapham گفت 80٪ از تصاویر برای آموزش سیستم تشخیص چهره و 20٪ باقیمانده برای آزمایش آن استفاده شده است. طبق تحقیقاتی که اخیراً از او و همکارانش منتشر شده است ، این سیستم 84٪ دقیق است. هر چند خرسی که می خواهید آن را بشناسید باید از قبل در مجموعه داده های نسبتاً کوچک گروه باشد.
تاکنون BearID 4674 تصویر از خرس های گریزلی جمع آوری کرده است.

تشخیص چهره در مزرعه

در حالی که BearID نام های خود را در طبیعت قرار می دهد ، جو هوگلند در تلاش است تا همین کار را در گاوداری ها انجام دهد. هوگلند ، یک دامدار در Leavenworth ، کانزاس ، در حال ساخت برنامه ای به نام CattleTracs است که به گفته وی هر کسی را قادر می سازد تصاویر گاوهایی را که به همراه مختصات GPS و تاریخ عکس در یک پایگاه داده آنلاین ذخیره می شود ، از بین ببرد. عکس های بعدی از همان حیوان می تواند با عکس های قبلی مطابقت داشته باشد و به آنها کمک کند تا به مرور ردیابی شوند.

وی توضیح داد که گاوهای گوشتی در طول زندگی خود از افراد و مکانهای مختلفی عبور می کنند ، از تولیدکنندگان گرفته تا عملیات چراگاه برای تغذیه مقدار زیادی و سپس گیاهان بسته بندی گوشت. پیگیری زیادی بین آنها وجود ندارد ، و این مسئله بررسی مشکلات مانند بیماریهای حیوانی را که می تواند دام را ویران کند و همچنین به مردم آسیب برساند دشوار می کند. هوگلند انتظار دارد این برنامه تا پایان سال در دسترس باشد.

وی گفت: “توانایی ردیابی آن حیوان بیمار ، یافتن منبع آن ، قرنطینه کردن آن ، ردیابی تماس – تمام مواردی که در مورد ویروس کرونا صحبت می کنیم مواردی است که می توانیم با حیوانات نیز انجام دهیم.”

CattleTracs ، یک برنامه آینده برای نظارت بر گاو ، با استفاده از فن آوری تشخیص چهره حیوانات را از هم جدا می کند.

هوگلند به سراغ KC اولسون ، استاد دانشگاه ایالتی کانزاس ، رفت که وی گروهی از متخصصان را در این دانشکده در مناطقی مانند علوم دامپزشکی و علوم کامپیوتر دور هم جمع کرد تا تصاویر گاوها را جمع آوری کند تا یک پایگاه داده برای آموزش و آزمایش سیستم AI ایجاد کند. آنها در مارس یک سیستم اثبات مفهوم ساختند که شامل بیش از 135000 تصویر از 1000 گاو گوشت گاو جوان بود. اولسون گفت: این در شناسایی حیوانات 94٪ دقیق است ، چه آنها را قبلا دیده باشد یا نه.

وی گفت که این به مراتب بهتر از آن چیزی است که با برچسب ها و خوانندگان RFID دیده است ، که وقتی گاوها به طور متراکم بسته بندی می شوند ، عملکرد خوبی ندارند.

وی گفت: “این یک جهش بزرگ به جلو است.”

طلا برای شکارچیان غیرمجاز

اگرچه تشخیص چهره برای حیوانات با همان حریم خصوصی ، تعصب و نظارت در افراد همراه نیست ، اما موارد بی نظیری وجود دارد که باید در نظر گرفت.

به عنوان مثال ، اگرچه فن آوری نظارت می تواند به محافظت از حیوانات کمک کند ، اما ممکن است در برابر آنها نیز استفاده شود. تانیا برگر-ولف ، بنیانگذار و مدیر Wildbook.org ، که یک بستر هوش مصنوعی برای پروژه های تحقیقاتی حیات وحش است ، بر اهمیت کنترل دسترسی به داده های حیوانات برای افرادی که بررسی شده اند ، تأکید کرد.

وی گفت: “آنچه برای دانشمندان و مدیران حفاظت عالی است همچنین برای شکارچیان حیات وحش طلا است.”

به این دلیل که یک شکارچی غیرمجاز می تواند از تصاویر حیوانات ، همراه با داده هایی مانند مختصات GPS که ممکن است به عکس ها متصل باشد ، برای یافتن آنها استفاده کند.

همچنین برای جمع آوری تعداد زیادی از تصاویر حیوانات منفرد – از دیدگاه های مختلف ، در شرایط نوری مختلف ، بدون انسداد مانند گیاهان ، که به طور مکرر و به مرور زمان گرفته شده اند – برای آموزش شبکه های AI وجود دارد.

آنیل جین ، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه ایالتی میشیگان ، این را بهتر از بیشتر می داند: او و همکارانش مطالعه کردند که چگونه می توان از نرم افزار تشخیص چهره برای شناسایی لمورها ، میمون های طلایی و شامپانزه ها استفاده کرد – امید این بود که به ردیابی حیوانات در معرض خطر و قاچاق حیوانات را متوقف کنید. آنها در سال 2018 یک برنامه تلفن هوشمند اندرویدی به نام PrimID منتشر کردند که به کاربران اجازه می دهد عکس های اصلی خود را با عکسهای پایگاه داده خود مقایسه کنند.
نرم افزار BearID صورت یک خرس را در تصویر لکه دار می کند.

جین ، که دیگر روی آن پروژه کار نمی کند ، گفت که جمع آوری عکس های کافی از حیوانات مخصوصاً مشکل است – به خصوص با لمورها ، که ممکن است در یک درخت جمع شوند. وی خاطرنشان کرد ، شبکه های تشخیص چهره برای انسان ها ممکن است با میلیون ها عکس از صدها هزار نفر آموزش ببینند. BearID تاکنون فقط به کسری مانند تحقیقات جین اعتماد کرده است.

Clapham گفت که او تصاویر بیشتری از برخی خرس ها نسبت به دیگران دارد ، بنابراین تیم او در تلاش است تعداد بیشتری از خرس هایی را که در مجموعه داده کمتر نشان داده شده اند ، بدست آورد. محققان همچنین می خواهند سیستم AI خود را در مورد تصاویر دوربین های تله ای ، دوربینهایی مجهز به سنسور و چراغ و قرار داده شده در بیابانی که حیوانات ممکن است در آنجا سرگردان باشند ، ضبط ویدئوها را آموزش دهند. آنها در حال بررسی این موضوع هستند که چگونه BearID می تواند فراتر از خرس به حیوانات دیگر نیز برسد.

Clapham گفت: “واقعاً هر گونه گونه ای كه بتوانیم اطلاعات آموزشی خوبی برای آن بدست آوریم ، به طور بالقوه باید بتوانیم این نوع تشخیص چهره را نیز توسعه دهیم.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*